Gisteren een dag van de overlevingsstand afgeweest.... en wauw
dat was wel even heftig.
Werd geconfronteerd met mijn lijf, ben begonnen met huilen en dat stopte pas aan
het einde van de middag.
Ook veel nagedacht tussen de buien door.
Er is zoveel veranderd de laatste tijd.
Een moeder die dementerend is , mijn man met een burn out ,
de mooie keuze gemaakt om lid te worden van de kerk van de Nazarener en dan
weer kanker.
Het leven lijkt wel een puzzel.
En daar heb ik over nagedacht.
Puzzelen is echt niet leuk , ken je dat de je juf op school
zegt “je moet wel puzzelen met je kind dat is goed”
O ja??
Nou niet met onze kinderen!
Ik heb geleerd
dat je eerst de hoeken moet zoeken daarna de randen en dan pas het midden kan
opvullen.
Dus.. eerst de hoeken dan de randen .
Nee deden de kinderen , die deden maar wat.
Maar zo had ik
het niet geleerd!
Toen ik mijn frustratie is uitte tegen een vriendin zei ze,
jaa dat geeft toch niet, beginnen ze
lekker in het midden .
De randen en hoeken komen ze vanzelf tegen.
Makkelijk kletsen maar zoals ik al zei dat had ik niet zo geleerd.
……..
Ik denk dat ik zelf zo’n 19 jaar geleden ben begonnen met
puzzelen.
Dan dondert er ineens een stukje in je leven die je nergens
plaats kan geven.
En die moest
binnen de randen en hoeken die er al lagen.
Ik heb het ergens een plekkie gegeven maar het paste niet.
En zo zijn er veel stukjes gekomen die niet binnen dat
afgebakende randje paste.
Heel langzaam ,een lang proces , kom ik er achter dat ik
inderdaad vanuit ergens vandaan moet
puzzelen en aan te sluiten.
Soms is dat ene stukje veel te groot en kan ik die echt
nergens kwijt maar na wat draaien denk ik’ hé misschien is dat wel een goed
plekje ‘.
Het leven is dus beter te overzien als ik niet dat stukje
ergens probeer ik te proppen waar het echt niet past en waar ik ook bij voel dat niet past ,
maar dat ik met hulp
van anderen, het gewoon aan de niet
rechte rand legt.
Het leven is geen puzzel met rechte randen maar als je je
gevoel met de realiteit combineert wordt de puzzel beter te overzien.
En die randen en hoeken?
Die zijn niet recht maar met uitsteksels.
Bij mij dan .
Bij mij is het geen rechthoekige of viekante puzzel maar een
bijzonder , rare , emotionele en mijn
vorm puzzel.
En wat gaaf dat alle puzzels daardoor uniek zijn.
